زنان کُرد و کمپین یک میلیون امضاء / زینب بایزیدی

س - 3 اسفند 1386

از آغاز دوره هیرارشی که زمینه برای ایجاد دولت و ذهنیت مردسالاری و حاکمیت زور و خشونت هموار کرد تا حالا و در طول تاریخ زنان مبارزه کرده‌اند و بر علیه نظامی که دستاوردهای بشری را که خود پایه‌گذاری و اساس به وجود آوردن آن بود همان‌طور که بیش‌تر کشفیات امروز نیز مدیون آن دستاوردها بوده و این مبارزات تا کنون نیز ادامه داشته است. تاریخ نیز به خوبی نشان می‌دهد که پایه‌های جغرافیایی فرهنگ محور مادری که زن به وجود آورنده آن و جامعه‌ای به دور از قتل و کشتار و خون‌ریزی و اداره جامعه بر اساس برابری و مشارکت بوده بیش‌تر در سلسله جبال زاگرس ـ توروس (هلال طلایی) و دشت‌های مجاور آن پیدا شده و آثار و بقایای مؤثر و نیرومند بر جای مانده از جامعه طبیعی که از 20 هزار سال قبل از میلاد یعنی پس از پایان یافتن آخرین دوره یخبندان به وجود آمده در مجسمه‌های کشف شده، نظام خانگی، دوک‌ریسی و آسیاب دستی، که مرتباً رد پای زن را در آن می‌بینیم دال بر به وقوع پیوستن این تمدن چند هزار ساله و اصیل بودن فرهنگ زن ـ مادر (همان‌گونه که در ویژگی‌های تانیث در ساختار زبانی و الهه بودن اولین خدایان مشاهده می‌شود) در این سرزمین دیرین و کهنه می‌باشد. زنی که در این سرزمین خود جامعه را اداره کرده و به دور از خشونت و خون‌ریزی، انسان را هر روز با کشفیات تازه‌اش به پیشرفت سوق می‌داد اکنون چه بلایی بر سرش آمده؟ چرا و چگونه؟ او را از جامعه که بستر خویش بوده و مردانی را که به وسیله همین زنان از نوع پریماتش جدا گردانیده و اصول و قوانین بشری را که اولین قوانین بشری در تاریخ بوده ایجاد کرده (حتی صفات نود و نه گانه خدا نیز احتمالاً برگرفته از همان مه ها باشند). و حال همین مردان با نظام‌شان به شیوه‌ای سیستماتیک در طول هزاران سال او را از جامعه خودش دور گردانیده و به گوشه‌ای کشانیده‌اند، از لحاظ اقتصادی ضعیفش کردند، بر سرش کوبیدند و بر ذهنش تاختند و تازیانه‌اش زدند و تحقیرش گردانیدند.

آری همین سرزمین بود و کردستان نیز بخشی از آن و زنان کُرد نیز در آن سرزمین و گهواره بشریت که این پتک پدرسالاری بر سر او نیز فرود آمد ولی هیچ‌گاه به زانو در نیامد و شجاعت و مقاومت زن کُرد زبان‌زد همه است.

با توجه به شرایط و اوضاع کردستان از لحاظ جغرافیایی زن کُرد جدای از این‌که قربانی تبعیض و نابرابری ذهنیت مردسالاری شده بلکه از لحاظ کُرد بودن نیز همیشه به شیوه‌ای مضاعف مورد استثمار واقع شده و همین مبارزه وی را مشکل‌تر گردانید و لزوم مبارزه‌اش را نیز بیش‌تر.

و اما در کردستان:

مبارزات رهایی ملی از دست استثمارگران همواره در جریان بوده (با همه ضعف‌ها و کاستی‌های‌شان) و هیچ‌گاه متوقف نشده‌اند اما به دلیل آن‌که احزاب کلاسیک بر اساس ذهنیت مردسالاری شکل گرفته بودند و اگر زنی در آن مشارکت می‌کرد ذهنیتش از همان چهارچوب فراتر نمی‌رفت و سیاست‌های این احزاب نیز که در آن از آزادی زنان به کرات سخن گفته می‌شد فراتر از تئوری نمی‌رفت و همیشه زنان را منتظر نگه داشته‌اند تا رهایی ملی صورت گرفته و بعد از آن به زنان نیز آزادی صدقه خواهند داد، منتظر باشید تا مردان آزاد شوند سپس به شما نیز آزادی خواهیم داد و این‌ها ناشی از موقعیت آن زمان و ناشی از تحلیل نکردن تاریخ به شیوه‌ای درست به خصوص تاریخ مردسالاری و تاریخ