رابطه بین «مادران صلح» و «کمپین یک میلیون امضاء»

بر فضای آسیب پذیر جنبش زنان ایران اکنون چالش یا مسئله ای به نام «جنگ / صلح» تحمیل شده است که خواهی نخواهی بر حرکت عمومی جنبش تاثیر داشته و در آینده نیز تاثیر بیشتری خواهد گذاشت. برای لمس کردن چالشی که اکنون با آن روبه رو هستیم سعی می کنیم پرسش کلی و ناروشن «رابطه بین صلح با جنبش زنان» را با تکیه بر مصداق عینی رابطه بین تشکل «مادران صلح» و «کمپین یک میلیون امضاء» به چالش گیریم. چون به نظر می آید که با مطرح کردن رابطه مادران صلح و کمپین، بتوان به طرزی آشکار یعنی با مصادیقی عینی، به پرسش کلی و انتزاعی بالا، ابعادی لمس پذیر و زنده بخشیم. اما این که چرا رابطه بین «مادران صلح» را با «کمپین» بررسی می کنیم و نه مثلا رابطه «کمیته موقت صلح و حقوق بشر» با «کمپین» را، طبعا به دلیل «روایت» ما از روند تشکیل «مادران صلح» و رابطه اش با کمپین است که آن را برای بخش هایی از فعالان جنبش زنان، پرسش برانگیز کرده است در نتیجه می تواند به مصداق عینی برای طرح این پرسش، ارتقاء یابد.

رابطه بین «مادران صلح» و «کمپین یک میلیون امضاء»

تعدادی از اعضای «کمیته مادران» کمپین یک میلیون امضاء در پی نقش حمایت گری و مادرانه که از خلال فعالیت های شان در کمپین برای خود تعریف کرده بودند، به تدریج متوجه شدند که می توانند از توان و ظرفیت حمایت گری و عطوفت مادرانه خود (گذشته از حمایت از اعضای بازداشت شده کمپین یک میلیون امضاء) برای اعضای دیگر جنبش های اجتماعی از جمله جنبش دانشجویی، جنبش سندیکایی، جنبش معلمان و... استفاده کنند. در نتیجه درصدد برآمدند که مادران دردمند اعضای دیگر جنبش ها را با خود همراه سازند. فراخوان دعوت از مادران دیگر فعالان، آغاز شد، هرچند در ابتدای کار، عمدتا به دعوت از «آشنایان سابق» (فعالان جنبش زنان) بسنده شد.

طبق روایتی که همه می دانیم، این فراخوان با هدف ایجاد تشکلی فراگیرتر از «کمیته مادران کمپین» و به منظور حمایت از «فرزندانی که در جنبش های مختلف اجتماعی به زندان می روند» و نیز گسترش خواسته های حقوقی کمپین یک میلیون امضاء مطرح شد. بی شک این هدفی بود اخلاقی، مشروع، انسانی و کاملا زنانه، که می توانست به فعالان جنبش یک میلیون امضاء، انرژی و شادابی و قدرت فزاینده ای ببخشد چرا که افزون بر دادخواهی از مظلومان دربند، قادر بود که به وسیله حمایت های بی دریغ و مادرانه، کمپین یک میلیون امضاء را با دیگر جنبش های اجتماعی پیوند دهد.

اما با گذشت مدتی کوتاه، اخباری که می رسید، حاکی از آن بود که بخشی از کمیته مادران کمپینی که در واقع بنا داشت برای تقویت آرمان «حقوق برابر» و دفاع از فعالان این جنبش ها، آغوش پرمهر خود را به روی همه مادران بگشاید، یعنی که آرمان برابری خواهی و ارزش های مبارزه برای کسب حقوق شهروندی را در «صندوق خانه» همه مادران ایران زمین، تسری دهد، پس از برگزاری چند جلسه متوجه شدیم که واژه «صلح» نیز در کنار واژه «برابری» افزوده شده و بدین ترتیب خبر آمد که انگار قرار است نام این نهاد تازه تاسیس، به «مادران صلح و برابری» تغییر یابد. اما پس از چند روز، در کمال تعجب، اعلام شد که واژه «برابری» نیز، از عنوان این نهاد حذف شده و نهایتا نام «مادران صلح» تثبیت شده است.

پرسش اصلی در این جا به هیچ روی در مورد تاسیس این نهاد نیست؟ زیرا اعتقاد و باور عمیق داریم که ت