خورشید یعنی " خورشید خانوم"

در نشست مطبوعاتی جایزه شعر زنان ایران؛ خورشید که یکشنبه 3 آذر 1387 برگزار شد اعلام شد که از میان هفده کتاب راه ‌یافته به مرحله داوری نخستین دوره جایزه شعر زنان ایران؛ خورشید، هفت اثر توسط هیأت داوران به عنوان نامزدهای نهایی انتخاب شده اند. و اما برنده نهایی جایزه قرار شد در مراسمی که در هفته اول دیماه برگزار می شود اعلام گردد.

به همبن مناسبت مدرسه فمنیستی میزگردی را با دبیر جایزه (سپیده جدیری) و چهار تن از اعضاء هیأت داوران (بنفشه حجازی، رؤیا تفتی، پگاه احمدی و مهری جعفری) برگزار کرد:

منصوره شجاعي: ما از شنيدن خبر اين جايزه خيلي خوشحال شديم در واقع من برام خيلي جالب بود چون جايزه هايي كه تا الان بوده در حوزه ادبيات 1- نگاه ويژه به زنان نشده بوده 2- نگاه ويژه به شعر نشده بوده است.تنديس صديقه دولت آبادي براي ما از اين نظر مهم بود كه اولين جايزه مربوط به مطالعات زنان و از سال پیش هم ادبیات بود كه به زنان نگاه ويژه كرد خورشيد خيلي ويژه بود براي اينكه هم زنان بود هم شعر بود يعني مبحثي كه بهرحال يه مقدار كم بهش پرداخته شده بود و ما كه در گذشته مهستي گنجوي ، قره العين ، جهان ملک خاتون ، پروین اعتصامی ،سيمين بهبهاني و فروغ فرخزاد را داشتيم اما مي بينيم كه هيچ وقت جايزه ايي براي شعر زنان نداشتيم با وجوديكه اين همه شاعر جوان از اين مكتب ها تغذيه كردند و موفق شدند و بهرحال جاي اين جايزه خالي بود. در واقع من سوالم اين است كه ايده اين جريان و پيدايش اين جايزه براي شعر از كجا آمد و دلايل اين ايده و اينكه شما چگونه متوجه اين كمبود شديد چه بود؟

سپيده جديري: در باره ايده جايزه من خيلي وقت بود كه به فكرش بودم و فكر مي كردم چه خوب مي شد اگر بتوانيم با دوستان جايزه شعر راه بيندازيم جايزه شعر خصوصي كه تو اين مملكت تعدادش خيلي كم هست جايزه هاي شعر دولتي هم موضع گيريهایشان همه سياسي است يعني ادبيات حرف اول را نمي زند سياست هست كه حرف اول را ميزند بنابراين جايزه ايي كه واقعا به شعر و ادبيات بپردازد و به شكل خصوصي باشد جاش خالي بود خوشبختانه جايزه براي داستان خيلي زياد هست ولي براي شعر ما تقريبا نداریم" کارنامه" یک جايزه شعر خصوصي بود كه ديگر برگزار نشد جايزه شعر خبرنگاران هم باز به شكل عمومي بود یعنی هم براي زنان و هم براي مردان. كه من دو دوره داوري اش را به عهده داشتم و داورانش هم روزنامه نگار بودند هم شاعر ولي كل كتابهاي شعر ي كه در سال گذشته منتشر شده بود بررسي مي شد و بين زن ومرد تفاوتي قائل نمي شد. امسال من با توجه به همان دو دوره داوريهايي كه داشتم و داوريهايي كه دوستان ديگر در جايزه هاي ديگر داشتند و اینکه می دیدیم كه در تعداد داورها هميشه اكثريت با آقايان است مثلا من تو دو دوره جايزه خبرنگاران تنها داور زن بودم و امسال هم همه داورها مرد هستند. يعني اصلا به اين مسئله توجه نمي كنند كه از شاعرهاي زن هم استفاده بكنند در حاليكه ما اين همه زن شاعر توانمند داريم و در دو دوره هم برندگان مرد بودند البته نمي دونم واقعا قصد و غرضي بوده يا نه ولي تو مرحله نهايي از كتابهاي بسيار خوب شاعران زن هم داشتيم ولي آنقدري كه بايد به آنها توجه نمي شد من فكر مي كنم كه بطور ناخودآگاه و به خاطر محدوديت هايي كه در طول تاريخ براي زنها وجود داشته است چه در ايران چه در جاهاي ديگر