«استرید شوینوگر»: جنبش زنان ایران در دموکراتیک بودن، در مقام اول دنیاست

«همگرایی جنبش زنان» در گفتگوی صبریه نجفی با مسئول شبکه «موزه های زنان جهان» - 20 خرداد 1388

مدرسه فمینیستی: این روزها در ایران تب و تاب انتخابات است و زنان با حرکت موثر هم گرائی که در آن از تمام گروههای زنان سهیم بودند به درخواست مطالباتشان در فضای انتخاباتی و از کاندیداها پرداختند بدون اینکه کاندیدای خاصی را پیشنهاد کنند و در این کار هم موفق بودند. انعکاس این حرکت درمیان فعالان زن در جهان نیز واکنش ها و اعلام مواضعی را برانگیخته است .

با استریدشوینوگر مسئول سایت موزه زنان که هماهنگ کننده شبکه موزه های زنان دنیاست برای ابراز نظرش در مورد همگرایی، انتخابات و زنان به گفتگو نشستم و این نوشته حاصل این گفتگوست.

صبریه نجفی: این روزها همگرایی جنبش زنان در ایران با استفاده ار فضای انتخاباتی و حضور در تریبون های عمومی تقاضاهائی از کاندیداها دارد بدینگونه: الحاق به کنوانسیون بین المللی علیه قوانین ناعادلانه ضد زن CEDAW و بازنگری و اصلاح قوانین تبعیض آمیز و به ویژه برخی از اصول قانون اساسی . حال پرسش من از شما این است که شما سئوالات و خواسته های خود را با کاندیداها چگونه مطرح می کنید؟

استرید : ما متدهای مختلفی داریم من یک زن فرهنگی هستم و سعی می کنم در مورد مسائل مهم بحثی راه بیندازم با تشکیل سمینار، نمایشگاه وغیره . من کارم تدریس فرهنگ انتقادی و دموکراتیک به جوانان و زنان است.

صمیمانه باید بگویم که زنان ایران را تحسین می کنم . مرتبأ اتفاقات و اخبار شمارا با توجه دنبال می کنم به نظر من جنبش زنان ایران در دموکراتیک بودن در مقام اول دنیاست و طرز برخورد هوشیارانه شما از دموکراس یهای به خواب رفته اروپائی و حتی از دموکراسی اوباما در امریکا هم بالاتر است.

زنان ایرانی یک چیز خیلی مهم را به همه میآموزانند و آن اینکه می شود از تاریخ درس گرفت، شما یک نزدیکی به غرب و یک انقلاب را پشت سر گزارده اید و یاد گرفته اید که نه غرب زدگی و نه انقلاب پر هزینه، بلکه یک جنبش مسالمت آمیز با پیامها و تقاضاهای روشن و اعتماد به مردم سرزمبن تان، به رشد برسید یعنی موفقیت بدون قربانی دادن.

به نمایندگی از طرف همه موزه های زنان دنیاحمایت خودمان را از جنبش زنان ایران برای برابری اعلام میداریم و برایتان موفقیت آرزو میکنیم.

- نظر شما نسبت به انتخابات در ایتالیا چیست ؟

استرید: همیشه از اینکه تعداد کم وکمتری رای میدهند در تعجب هستم ولی این نشان میدهد که مردم روز بروز اعتمادشان از سیاستمداران کمتر می شودو از آن بیشتراز برنامه ها ئی که قول میدهند و اجرانمیشود ولی این را دلیل بر آن نمی بینم که حقی را که در گذشته دیگران برای بدست آوردنش بسختی کوشش کرده اند را(مخصوصأ زنان) به همین سادگی دور بریزیم گر چه هنوز هم در بعضی از کشورها برای بدست آوردنش جدال است.

به این دلیل من همیشه در انتخابات و هر جا که ممکن است ار این رای استفاده میکنم مثلأ رفراندم امکان بیان افکار مردم است در یک موضوع خاص و رای ندادن یک حرکت غیر دموکراتیک زیرا وقتی یک رفراندم به حد 50% نرسد برای آن تصمیم گیری نخواهد شد.

من بر این اعتقادم که در ایتالیا هنوز هم آموزش دموکراسی لازم است طبیعتأ ما آزادی هائی داریم مثلأ حق بیان که عقیده امان را بدون واهمه ابراز کنیم و برای خواسته هایمان عکس العمل نشان دهیم.

ما در یک رفاه مادی زندگی میکنیم ودر فرد گرائی اما به این دلای