بيانيه مادران عزادار؛ آيا مادر بودن جرم است؟

خبرنامه گویا: بيش از ۱۴ روز است که ۷ تن از مادران در زندان اوين بسر می برند و طی اين مدت از هر گونه ملاقاتی محروم بودند و فقط يک يا دوبار با خانواده تماس کوتاه تلفنی داشتند .

دوستانمان در شبانگاه ۱۷ و ۱۹ بهمن با يک حکم کلی که به تاريخ ۱۴ بهمن بود توسط ماموران اطلاعات دستگير و راهی بند ۲۰۹ اوين شدند و تاکنون هيچ جرم مشخصی برايشان تفهيم نشد . راستی چه ميتوانند بگويند ؟ آيا مادر بودن جرم است ؟ در کدام قانونی می توان مادر بودن و پرسيدن از حال و روز فرزندان دربند اين مرز و بوم و درخواست برای معرفی عاملان و آمران قاتلان زندگی را جرم دانست ؟

کسانی که حکم به بند کشيدن مادران را صادر می کنند بيهوده در تلاشند ، هيچ مادری مرگ فرزند خود را فراموش نمی کند و نخواهد بخشيد . چه کوته فکرند آنان که بر اين باورند با توهين ، ضرب و شتم ، تهديد و زندانی کردن و قراردادنمان در بندهای انفرادی و فشار آوردن های پياپی ، فراموش می کنيم که پاک ترين فرزندان اين مرزوبوم به خاطر حق مسلم بشری انتقاد و اعتراض در خيابانها به گلوله بسته می شوند ، از بالای ساختمان ها و پل ها پرت می شوند ، زير خودروهای نيروهای انتظامی له می شوند ، در زندانها مورد تعدی و شکنجه قرار می گيرند و زير شکنجه های بی رحمانه کشته می شوند !

روسا و مسئولان قوه قضائيه !

شما را چه می شود ؟ چرا امر کنندگان به قتل و قاتلان آزادند و هر روز جنازه ای ديگر بر جنازه ها می افزايند و شاکيان نه تنها جواب پرسشهای خود را نمی گيرند بلکه به بند کشيده می شوند ؟ تا کی خشونت طلبان فرصت جولان دهی خواهند داشت ؟ جرم مادران چيست که با ديدن تمام بی رحميها که فقط يک نمونه از آن کافيست تا عرش آسمان را به لرزه در آورد ، هيچگاه از مسير قانون خارج نشده و تمامی مساعی خود را به کار می برند تا از مسير کاملا قانونی و در نهايت بردباری و درايت ولی مصمم و پرصلابت خواستار محاکمه عادلانه قانون شکنان و قاتلان و سلب اختيار از تمامی خشونت طلبان هستند ؟

ما مادران بار ديگر اعلام می کنيم که هيچگاه ظلمهايی که بر فرزندان اين مرزوبوم روا گشت فراموش نمی کنيم و نخواهيم بخشيد و پيگيرانه خواستاريم هيچکس و هيچ نهادی در حصار امنی بجز قانون قرار نگيرد و هيچ انسانی که در چارچوب قوانين زندگی ميکند ، احساس ناامنی نکند .

مادران عزادار ۲/۱۲/۱۳۸۸