خليل بهراميان، وکيل: از آيت الله خامنه ای درخواست می کنم در پرونده زينب جلاليان دخالت کند

کمپین بین المللی حقوق بشر: خليل بهراميان، وکيل دادگستری، عضو کميته ی جهانی مقابله با اعدام و کشتار انسان، درمصاحبه با کمپين بين المللی حقوق بشردرايران ، پيرامون وضعيت زينب جلاليان گفت که وقتی به زندان مراجعه کرده تا از طرف معاون دادستان، برای زينب جلاليان مجوز ملاقات و تنظيم وکالت نامه بگيرد، اداره زندانها به او گفته است که اين زندانی در اختيار اداره زندان نيست و در اختيار بند ۲۰۹ زندان اوين است و اجازه ملاقات و تنظيم وکالت نامه هم نمی دهند: «گفتند وکالت نامه را بفرستم تا خودشان اقدام کنند. سرانجام موفق نشديم.»

بهراميان عدم موفقيت اش در ملاقات با زينب و گرفتن وکالت را ناشی از مخالفت دادستان دانست و گفت:” به من گفتند که اين کار فقط با دستور مستقيم خود دادستان تهران بايد انجام شود. سوال من اين است که شخصی که حکم اعدام اش صادر شده و مراحل محاکماتی پرونده اش تمام شده، به قول خودشان قطعی هم شده، از مرحله تجديد نظر هم گذشته، چرا به بند عمومی منتقل نشده است؟ چگونه هنوز در بند امنيتی است؟ اين عمل بر خلاف قانون اساسی ايران و قانون ماده واحد حقوق شهروندی است که در سال ۱۳۸۶ با تلاش پيگير بسيار زياد آقای شاهرودی در مجلس تأييد شد. در اين ماده حضور وکيل، در تمام مراحل قانونی از اول تا اخر ضروری دانسته شده است. حال که حکم به اين صورت صادر شده، ديگر محاکمه و تحقيقاتی برای اين زندانی نيست،چه طور اجازه ندارد، وکيل اختيار کند. همکار محترمم آقای شريف هم به اين نکته اشاره کرده اند. امروز با مراجعه به زندان همان جوابی که اقای شريف شنيده بود را شنيدم.تا اين لحظه نه ايشان ونه موفق نشديم وکالت نامه ای برای زينب تنظيم کنيم.»

بهراميان ادامه داد:« اگر اين مخالفت به طور واقعی دستور دادستان تهران باشد؛ دادستان تهران در مقام انحراف از اجرای قوانين عمل کرده، در مقابل قانون قدعلم کرده است و اين وضعيتی خاص و فاجعه بار است!»

وی در پاسخ به اين سوال که دليل مخالفت دادستان با اين امر چه می تواند باشد گفت: «اين جا دنبال دليل نگرديد، اين جا اراده ها شخصی است. قانون چيزی است که فقط در کاغذ نوشته شده و در ويترين است هر گاه لازم باشد نمايش داده شود و گفته شود که ما قانون داريم، نبايد توقع اجرايش را داشت. توقع اجرای قانون، دخالت بی جا در قابليت پر قدرت دولت است.»

او در توضيح نگرانی خود درباره وضعيت نگران کننده زينب پيش از انتقال به تهران گفت: «وقتی زينب در کرمانشاه بود؛ مسئولين دم در زندان زنان کرمانشاه گفتند که زينب اين جا بوده است و يک ماه پيش از اين جا به اداره آگاهی تهران برده شده است و ديگر به زندان کرمانشاه بازنگشته است. اين مسأله بسيار نگران کننده بود. برای من پرسش برانگيز بود که چه طور کسی که مساله امنيتی دارد، به اداره آگاهی منتقل شده است! و الان که در بند ۲۰۹ است، اين نگرانی بر طرف شده و قابل تصور نيست. در مورد وضعيت زينب هم به دليل اين که مطالعه ای روی پرونده نداشتم، هيچ ابراز نظری نمی توانم، بکنم، فقط می توانم بگويم: يوسف گم گشده بازآيد به کنعان غم مخور کلبه ی احزان شود روزی گلستان غم مخور.»

بهراميان درتحليل وضعيت موجود گفت: « استنباط جامعه شناسی سياسی من، از اين نوع عمل کردها اين است که با توجه به ميزان بحران، فشار و مشکلات اقتصادی و اجتماعی ای که برای دولت پيش می آي