ائتلاف زنان منطقه، راهی برای مقابله با گفتمان خشونت سپاه داعش

منصوره شجاعی - 21 تیر 1393

مدرسه فمینیستی: دستهای قطع شده دزدان و بدن های از سرتا به پا سیاهپوش زنان، تصویر آرمانی آن اسلامی است که «ابونور» برای «لوراپاتیل» روزنامه نگار تایمز لندن ترسیم می کند.

ابونور، یکی از سربازان ارتش داعش است که با کلامی بسیار ابتدایی و بسیارتر رعب آور از چگونگی حفظ ثروت وقدرت حکومت دلخواهش سخن میگوید. هرچند که معتقد است برای خدا و برای برقراری قانون شریعت در جهان اسلام جهاد می کند.

«در حکومت اسلامی زنان باید از فرق سر تا نوک انگشتان پا سیاه بپوشند و دست همه دزدها را باید در جا قطع کرد.»[1]

او در برابر پرسش خبرنگار تایمز درباره گردن زدن، به دار آویختن و کشتار گسترده ای که گروه های سنی به راه انداخته اند می گوید: «غرب برای شیعیان کشته شده در عراق عصبانی است، اما چرا وقتی که رژیم سوریه در مقابل هزاران مردم بیگناه سلاح شیمیایی به کار میبرد عصبانی نبود، چرا وقتی شیعه ها، سنی ها را می کشتند عصبانی نبود؟»

ابونور با خبرنگار تایمز در ترکیه مصاحبه می کند. کشوری که خانواده او بعد از وقایع سوریه در آنجا ساکن شده اند و خود به ییلاق و قشلاق میان جنگ و ترویج خشونت در میان این دو کشور در سفر است.

کمی دورتر از ترکیه، در کشورهای دیگر اروپایی، کسانی در راه پیوستن به این لشکر خشونت هستند. کسانی متعلق به نسل دوم و حتی سوم مهاجرانی که سالها پیش از این به دلیل خشونت و فقر و ناامنی های کشور خویش رو به سوی به اصطلاح جوامعی امن و صلح‌آمیز آورده اند. دریغ که سرانجام ناپذیرایی برخی از این جوامع از یک سو و عدم توانایی در آمیختن برخی از مهاجران در این جوامع از سوی دیگر نسلهای جوان و خسته از بی هویتی این مهاجران دیرپا را روانه میدان های جنگ و خشونت ساخته است.

از میان این کشورها،‌ فرانسه اعلام کرده که خروج از کشور برای مظنونان پیوستن به ارتش داعش ممنوع خواهد بود. اما ظاهرا راه رسیدن داوطلبان به میدان های آتش و خشونت چندان سخت نیست، هرچند که راه بیرون رفت از آن بسیار صعب و دشوار است.

ابونور از یاران بریتانیایی اش نقل می کند که چگونه یکی پس از دیگری پاسپورتهای خود را پاره می کنند و پا به سرزمینی می گذارند که اسلحه و خشونت مداری تنها مجوز ورود بدان جاست: « سرزمین جهاد».

«هر مسلمانی از هرکجای جهان باید به این سرزمین بیاید و برای اسلام مبارزه کند.» این حکم داعش است بر زبان ابونور هم او که در یک لحظه غفلت با سبکسری چنین می گوید:‌«‌اکثر زنان سوریه خودشان میخواهند که با جهادگران ازدواج کنند».

این عضو سابق ارتش آزاد سوریه، بعد از سه سال سرکردن درآتش جنگ و خشونت، با خشمی آشکار می گوید که که هیج هراسی از کشته شدن ندارد وخطاب به نیروهای ناتو که به زعم او به زودی وارد جنگ می شوند می گوید:‌ «خوش آمدند ما آماده ایم»!... گروه گروه داوطلبان جوان از کشورهای مختلف برای میزبانی این ضیافت مرگ داوطلبانه برای پیوستن به سرزمین موعود گسیل میشوند. «دامادهای» حکومت اسلامی داعش که طبق گفته ابونور و دیگرانی چون او، پیش از کشته شدن در جبهه های جنگ اما در حجله های نکاح جهادی بهره ها می برند.

**********

این تصویر منطقه ای است که زنانش همگام با جنبش سبز ایران و جنبش بهار عربی با تلاش و جدیت کمر همت به برقراری دموکراسی و مدنیت بسته بودند، اما تصویر این زنان در قاب حکومتی