موی کوتاه: داستانی عاشقانه

کت لازو / ترجمه مهسا پناه شاهی - 10 آذر 1393

مدرسه فمینیستی: متن حاضر، که در سایتی فمینیستی[1] به چاپ رسیده و توسط مهسا پناه شاهی به فارسی برگردانده شده است، توسط «کت لازو»[2] دانش آموخته ی تبلیغات و تجارت الکترونیک از موسسه ی مد و تکنولوژی به نگارش درآمده است. کت لازو همچنین مفسر اجتماعی، منتقد رسانه و در نهایت زنی است که همه چیز را مورد سؤال قرار می دهد:

همیشه موهای بلندی داشتم. ولی در کنار این که موهای بلندی داشته باشم، موهایی داشتم که مطابق با معیارهای زیبایی جامعه "زیبا" بودند: بلند، ابریشمی و صاف. مردم، حتی غریبه ها، همیشه از گیسوانم تعریف می کردند. حتی بعضی ها می گفتند: "چقدر موهات خوشگلت کردند". من هم سری تکان داده، لبخندی زده و تشکر می کردم، یعنی کاری که یاد گرفتیم موقع تعریف مردم از خود نشان دهیم. مگر نه؟

ولی درونم رازی داشتم. دوست داشتم موهایم را کوتاه کنم. نه فقط یک ذره، دلم می خواست موهایم را کوتاه و پریشان[3] کنم. وقتی این موضوع را با مردم در میان گذاشتم، اصرار می کردند که این کار را انجام ندهم. "زشت خواهد شد." "چرا می خواهی کوتاهش کنی؟ تو خیلی خوشگلی." "دختر خوشگلی مثل تو می خواهد موهایش را کوتاه کنه؟ چرا؟"

ولی سال گذشته، بر خلاف نظر همه، پانزده اینچ [حدود 38 سانت] از موهایم را کوتاه کردم. مدلی که همیشه دوست داشتم و می پسندیدم.

کوتاه کردن موهایم، بهترین احساسی بود که در زندگی داشتم. این کار مرا به فکر فرو برد: همیشه جسماً اختیار داشتم که موهایم را کوتاه کنم؛ ولی چرا کوتاه کردنش این همه طول کشید؟ حقیقت این بود که: احساس اختیار نمی کردم، زندانی موهایم بودم. چیزی بزرگتر از این نیز وجود داشت که به من اجازه نمی داد کوتاهش کنم- جامعه

جامعه و رسانه ها چه چیزهایی در مورد مو به ما آموزش می دهند؟

"جامعه" کتاب راهنمایِ جامعی در مورد زیبایی زنان، از اندام و رنگ پوست گرفته تا انتخاب لباس برای زنان طراحی کرده و این کتابِ ایده آل های زیبایی، از کودکی در اختیار ما قرار می گیرد. گذشته از این ها، آیا نباید دختران کوچک یاد بگیرند که آن ها بیشتر از هر چیزی به خاطر زیبایی شان مورد تحسین قرار می گیرند؟ و همچنین به خاطر موهای شان نیز تحسین می شوند.

راپونزل، پوکاهانتس، جاسمین، آریل، زیبای خفته، همه ی این پرنسس های دیزنی در چه چیزی مشترک اند؟ موهای زیبای ابریشمی بلند.

همه می دانیم دختران می خواهند شاهزاده ای باشند که پسرها آرزوی ازدواج با آنان را دارند. ولی تعلیم دختران، تنها به این موضوع ختم نمی شود. از "زنان" انتظار می رود مثل ملکه های زیبایی خوشگل بوده و به اندازه ستارگان فیلم های پورن، نیز سکسی باشند. در هر دو حالت، همیشه، موی بلند به عنوان جاذبه ی جنسی و زنانگی به شمار می رود. زنی که موی خود را کوتاه می کند، خودش را از زنانگی و سکسی بودن سلب می کند. از دید جامعه، اگر زنی "زنانه و سکسی" نبوده و یا برای جذب نگاه مردان ساخته نشده باشد، چه نفعی دارد؟

کودکان هر دو جنس، تصورات کلیشه ای از "زنان" دارند؛ و هنگامی که رسانه ها، زیبایی را فقط به یک شکل نشان می دهند، این"تصویر کلیشه ای" افکار و دیدگاه ما را درباره ی زیبایی زنان محدود می کند.

به عنوان یک زن، اینگونه بزرگ شدیم که بپنداریم موی کوتاه از "زنانگی" ما می کاهد و مردان نیز یاد گرفتند زنانگی را به موی بلند یک زن ربط دهند. موی کوتاه، تهدید مس