بیانیه کانون شهروندی زنان در آستانه «روز جهانی زن»

پیوستن به کنوانسیون، حق ما، رأی ما و خواسته ما زنان است - 7 اسفند 1393

کانون شهروندی زنان: ماه مارس به خاطر «هشت مارس-روز جهانی زن»، برای زنان در سراسر جهان، زمان و فرصتی را فراهم می آورد که خواسته ها و مطالبات شان را در افکار عمومی با صدای بلندتری مطرح سازند. علاوه بر این روز بین المللی، در ماه مارس پیش روی، قرار است دولت ایران در بیست و هشتمین جلسه شورای حقوق بشر سازمان ملل حضور یابد و به پیشنهادات 104 کشور از اعضای سازمان ملل پاسخ بدهد. از این رو کانون شهروندی زنان در آستانه روز جهانی زن و برگزاری نشست جلسه شورای حقوق بشر سازمان ملل، قصد داشت تا با دعوت از فعالان و نهادهای جامعه مدنی زنان، لیستی از درخواست های جامعه زنان ایران را بار دیگر به گوش مسئولان برساند و امیدوار بود که شاید به این طریق دولت ایران نه تنها خود را در برابر جامعه ملل که در برابر زنان هموطن اش پاسخگو سازد و تحقق مطالبات آنان را نیز در برنامه های خود قرار دهد. اما متاسفانه به رغم تلاش های کانون شهروندی زنان، مکانی برای برگزاری این نشست فراهم نشد. از این رو کانون شهروندی بر آن شد که به عنوان یکی از نهادهای جامعه مدنی زنان، حداقل با صدور بیانیه ای توجه دولت یازدهم و به ویژه معاونت امور زنان ریاست جمهوری و نیز مجمع تشخیص مصلحت نظام را بار دیگر به موضوع پیوستن به «کنوانسیون رفع تبعیض علیه زنان» جلب و تحقق آن را که به دلایل غیرمنطقی، نزدیک به دو دهه به تعویق افتاده، یادآور شود. متن کامل بیانیه کانون شهروندی را در آستانه روز جهانی زن و برگزاری بیست و هشتمین جلسه حقوق بشر سازمان ملل در زیر می خوانید:

بار دیگر در آستانه هشت مارس «روز جهانی زن»، قرار گرفته ایم، روزی که یادآور تبعیضی است که زندگی ما زنان را به صرف «زن بودن» در سراسر گیتی با رنج و تحقیر و فرودستی همراه کرده؛ و در عین حال، انعکاس تلاشی جهانی است برای گذر از این رنج ها؛ تلاشی که پُرمایه ترین عصاره آن را می توان در پیمانی جهانی با نام «کنوانسیون رفع هرگونه تبعیض علیه زنان» یافت. از همین روست که شاید بتوان گفت روز جهانی زن بیش از همه با این میثاق بین المللی پیوند خورده است.

پس از سی و پنج سال که از تصویب کنوانسیون رفع هرگونه تبعیض علیه زنان می گذرد به جز چند کشور از جمله کشور ما، بقیه ملت های جهان با پیوستن به آن، تعهد و عزم خود را برای رفع تبعیض علیه زنان سرزمین شان نشان داده اند. اما در ایران از سال 1378 خورشیدی همزمان با طرح و گسترش مطالبات زنان در جامعه که «مرکز امور مشارکت زنان» نیز طی نامه ای از رئیس جمهور وقت، رسیدگی به مسئله پیوستن به کنوانسیون را درخواست کرد بیش از پانزده سال می گذرد. آن زمان لایحه ی «پیوستن دولت ایران به کنوانسیون رفع هرگونه تبعیض علیه زنان» توسط دولت هفتم به مجلس شورای اسلامی تقدیم شد و پس از فراز و فرودهای بسیار، سرانجام در مجلس ششم به تصویب رسید اما پس از آن متاسفانه در شورای نگهبان رد شد و نمایندگان مجلس ششم این لایحه را برای تصمیم گیری نهایی به «مجمع تشخیص مصلحت نظام» فرستادند. طی پانزده سالی که از طرح کنوانسیون در کشورمان می گذرد جامعه زنان ایران به طور مشخص هرساله و به ویژه در روز جهانی زن، به طُرق مختلف خواسته شان از دولتمردان را برای پیوستن ایران به این کنوانسیون مطرح کرده اند اما هیچگاه پاسخی مناسب دریافت نکرده اند. در تمام این سال ها که زنان منتظر بو